Jest wiele dobrych książek,
ale wspomnienia
Jana Mulaka
biją wszystkie na głowę
Czytaj i zamów

Leszek Miller: Polska ma rusofobów u władzy, nie ma za to polityki zagranicznej o strategicznym wymiarze. Jest ona albo histeryczna jak w przypadku Rosji, albo reaktywna jak w odniesieniu do Unii Europejskiej. Tylko w takim klimacie mogły pojawiać się absurdalne porównania walk w Gruzji do interwencji Układu Warszawskiego w Czechosłowacji, albo nadawanie tarczy antyrakietowej rangi porównywalnej z przyjęciem Polski do NATO.

prof. Joanna Senyszyn: Jarosław Kaczyński szykuje się na kongres. Nowy, elegancki garnitur. Wyprasowana koszula. Krawat pod kolor oczu, albo odwrotnie. Nowe tło w postaci, a raczej w postaciach trzech gracji. Tylko program będzie jak stare, znoszone buty prezesa, z przetartymi sznurowadłami.

Prymas Polski kard. Józef Glemp: Mnie jako duchownemu trudno się wypowiadać na temat osądzania i karania na płaszczyźnie polityczno-historycznej. Wolałbym operować pojęciem miłosierdzia, ale to pojęcie teologiczne i nie wchodzi do systemu praw świeckich. U Jaruzelskiego wybija się na czoło przekonanie o trwałości socjalizmu, a za przekonania się nie karze, chyba że ich stosowanie jest naruszeniem prawa naturalnego.

Państwowa Komisja Wyborcza ogłosiła ostateczne wyniki wyborów do Parlamentu Europejskiego. Wynika z nich, że PO zdobyła 25 mandatów, PiS uzyskał 15 mandatów; SLD-UP - 7 mandatów, a PSL - 3 mandaty.

Z PSL euromandaty zdobyli Andrzej Grzyb, Jarosław Kalinowski i Czesław Siekierski.

Z komitetu SLD-UP do Parlamentu Europejskiego dostali się Jolanta Geringer de Oedenberg, Adam Gierek, Bogusław Liberadzki, Wojciech Olejniczak, Joanna Senyszyn, Marek Siwiec i Janusz Zemke.

Rozmowa z Martinem Reesem, brytyjskim kosmologiem z University of Cambridge, mistrzem tamtejszego Trinity College, Astronomem Królewskim i szefem Royal Society

Mało jest takich miejsc jak Trinity College w Cambridge. Tu wieki naprawdę mogłyby i miały o czym mówić. Przemawiałyby głosami Francisa Bacona, Isaaca Newtona, George'a Gordona Byrona, Ernesta Rutherforda, Nielsa Bohra, Bertranda Russella, Arthura Eddingtona, Jamesa Clerka Maxwella, Jawaharlala Nehru i tysięcy innych absolwentów jednej z najstarszych (założonej w 1546 r.), najbardziej arystokratycznych (tu nauki pobierała cała brytyjska rodzina królewska), prestiżowych (sześciu premierów Wielkiej Brytanii) i najlepszych (odchowała 31 noblistów) uczelni wyższych na świecie. (Znanej również z uświęconej tradycją mizoginii, ale od 30 lat przyjmuje już kobiety). Jeden wątek wybijałby się w tym wielogłosie ponad pozostałe: biada ludzkości, biada. Rolę rzecznika tej opinii wziął na siebie Martin Rees, wybitny kosmolog, mistrz Trinity College i Astronom Królewski. Dla świata nauk ścisłych Rees jest w zasadzie tym, czym królowa Elżbieta dla Brytyjczyków. W jego gabinecie przecinają się ścieżki niemal wszystkich najwybitniejszych współczesnych uczonych.

Według anegdoty, Kazimierz Marcinkiewicz może dorabiać już tylko jako twarz portalu Sympatia.pl. Ale to chyba za surowa ocena. Były premier może nie zweryfikuje wyceny aktywów, nie oszacuje stopnia ryzyka, ale wygląda na to, że dobrze wie, jak całkiem przyzwoicie zarobić na chleb.
Zgodnie z obowiązującą ustawą nie jest żadnym lobbystą. Byłby, mówią odpowiednie przepisy, gdyby chciał wpływać na kształt nowych przepisów, a nie chce. Nie musi figurować w odpowiednim rejestrze w MSWiA, chodzić po Sejmie z czerwoną przepustką przypiętą do klapy marynarki, żaden urzędnik nie musi tłumaczyć się ze spotkań, na które się z Marcinkiewiczem umówił.

Po prostu doradza
Jednoosobowa firma, jaką założył - Doradztwo gospodarcze i finansowe Kazimierz Marcinkiewicz – rezyduje na dziesiątym piętrze naszego rodzimego City. To kwartał najnowszych i najdroższych wieżowców, jakie wyrosły w ostatnich latach pięć minut od Dworca Centralnego.

To pożegnanie, zanim nazwisko Heleny Łuczywo zniknęło ze stopki "Gazety Wyborczej", rozciągnięte było nawet nie na miesiące, a na lata. Miało być cicho i bez rozgłosu. Pewnie dlatego, że nagłe odejście jednej z założycielek Agorowego imperium w tym samym czasie co rzeczywiste wycofanie się Adama Michnika, mogło osłabić pozycję firmy i wystraszyć giełdowych inwestorów.
Nawet z pożegnalną imprezą dwa lata temu nie było łatwo. Łuczywo nie znosi pompy. Trzeba było sięgnąć po podstęp.
W rolę przynęty wcielił się Bronisław Geremek - umówili się na wspólny obiad na mieście. Eurodeputowany podjechał pod redakcję, Łuczywo wsiada, ruszają, mijają okoliczne uliczki, a profesor znienacka mówi: - O, przecież tu zaraz jest żłobek (pierwsza siedziba "Gazety Wyborczej", która rzeczywiście znajdowała się w prawdziwym żłobku z toaletami poniżej kolan). Wiele sentymentu wywołuje we mnie to miejsce. Podjedźmy tam na chwilę.

Po roku milczenia znów głośno o szansach na europejską prezydenturę dla byłego premiera Wielkiej Brytanii. Wszystko dzięki... dokonaniom Nicolasa Sarkozy'ego.
"Blair pojawia się na nowo na krótkiej liście do przewodzenia UE" - ten nagłówek w poniedziałkowym wydaniu "Financial Timesa" zaczyna nową falę spekulacji na temat przyszłości byłego premiera. Wpływowy brytyjski dziennik będący lekturą obowiązkową eurokratów powołuje się na opinie unijnych dyplomatów w Brukseli. A ci znów widzą szanse Blaira na objęcie stanowiska przewodniczącego Rady UE zwanego potocznie prezydentem Europy.
A wszystko za sprawą popisu europejskiej polityki, jaki dał francuski prezydent Nicolas Sarkozy podczas zakończonego 31 grudnia półrocznego przewodnictwa Francji w UE. Sposób, w jaki wynegocjował rozejm po rosyjskiej interwencji w Gruzji i jak starał się walczyć z kryzysem ekonomicznym, a także fiaskiem referendum w sprawie traktatu z Lizbony, dał Unii do myślenia.
Według "FT" europejskie elity polityczne zrozumiały, że w obliczu wielkich wyzwań stojących przed przewodniczącym musi nim być ktoś odpowiedniego formatu, z nazwiskiem, rozpoznawalny na świecie i pochodzący z dużego kraju członkowskiego UE. A te wszystkie cechy ma właśnie Tony Blair.

Dlaczego bilans trzech lat Lecha Kaczyńskiego jest tak zły? Czy da się to odwrócić?
Bilans prezydentury Lecha Kaczyńskiego już po roku był kiepski. Polacy nie kryli rozczarowania nowym prezydentem, rozczarowania nie ukrywali nawet zakochani w PiS dziennikarze. Piotr Zaremba z "Dziennika" zaliczył prezydenta do największych przegranych roku 2006 i komentował: "Stracił sporo poparcia społecznego, choć jako prezydent powinien je zachować łatwiej niż jego brat premier. Nie stworzył spójnej koncepcji prezydentury, stąd jego styl urzędowania był oceniany głównie poprzez wpadki". A Dorota Gawryluk konstatowała: "Prezydentura Lecha Kaczyńskiego nie jest taka zła, jak to przedstawiają jego przeciwnicy, ale nie tak dobra, jak mogłaby być".
Rok później, w grudniu 2007 r., fani Kaczyńskich woleli milczeć. "Kadencja fochów i obrażania się – tak wyglądały pierwsze dwa lata prezydentury Lecha Kaczyńskiego. A przed nami jeszcze trzy kolejne", pisał w "Newsweeku" Wojciech Maziarski, w tekście pod znamiennym tytułem "Kronika wypadków żałosnych".

Pokojową nagrodę Nobla otrzymał Fin Martti Ahtisaari. Były prezydent Finlandii i światowy mediator został doceniony przez norweski komitet noblowski za jego "ważne wysiłki" zmierzające do rozwiązania konfliktów, na wielu kontynentach przez ponad 30 lat.
Przewodniczący komitetu Ole Danbolt Mjoes wśród zasług laureata wymienił przede wszystkim jego misję mediacyjną w Kosowie. W latach 2005-2007 był jednym z głównym mediatorów w sprawie niepodległości Kosowa. Wcześniej powodzeniem zakończył mediacje między indonezyjskim rządem a islamskimi rebeliantami z prowincji Aceh. Porozumienie pokojowe pomiędzy rządem Indonezji a władzami Ruchu na rzecz Wolnego Aceh podpisane 3 lata temu zakończyło trwający niemal od 30 lat konflikt, który pochłonął blisko 15 tysięcy ofiar.
Wcześniej był między innymi komisarzem ONZ do spraw Namibii. W latach 1978-86 Ahtisaari pełnił funkcję specjalnego wysłannika sekretarza generalnego ONZ do Namibii, a w 1989 roku przygotowywał tam wolne wybory. W 1999 roku był negocjatorem z ramienia Unii Europejskiej w konflikcie dotyczącym Kosowa. Wówczas sprawował urząd prezydenta Finlandii - głową fińskiego państwa był od 1994 do 2000 roku. Startował z ramienia Partii Socjaldemokratycznej.

Michael Jackson nie żyje. Zmarł 26 czerwca 2009 roku w nocy w szpitalu w Los Angeles. Serce króla popu zatrzymało się około 21.30. Godzinna reanimacja nie przyniosła skutku. Wieść o śmierci Michaela Jacksona (50 l.) wstrząsnęła światem! Jeden z najpopularniejszych artystów wszech czasów zmarł nagle na atak serca w swojej willi w Los Angeles.

Były prezydent Lech Wałęsa, dziennikarz Piotr Kraśko, aktorka Anna Dymna i kierowca wyścigowy Robert Kubica - to niektórzy laureaci nagród dla osobowości telewizyjnych, Wiktorów 2008. Nagrody wręczono w dziesięciu kategoriach już po raz 24.

Były premier Jerzy Buzek (PO) jest najpopularniejszym kandydatem w wyborach do europarlamentu; 47 proc. Polaków zadeklarowało, że kandydatura Buzka odpowiada im i byliby skłonni na niego oddać głos - wynika z najnowszego sondażu CBOS.

Prezydent Ukrainy zapowiedział, że zamierza wziąć udział w nadchodzących wyborach prezydenckich i pozostać na stanowisku na drugą kadencję. Wszyscy, którzy spodziewali się, że Wiktor Juszczenko łatwo odda prezydencki fotel byli w błędzie.

Anders Fogh Rasmussen podczas szczytu NATO został nowym sekretarzem generalnym Paktu Północnoatlantyckiego. Mimo braku poparcia ze strony Turcji, kandydatura byłego duńskiego premiera została przeforsowana przez koalicję USA i państw Europy zachodniej.

Piotr Nurowski został podczas Walnego Zgromadzenia Sprawozdawczo-Wyborczego Polskiego Komitetu Olimpijskiego wybrany prezesem na drugą kadencję. W tajnym głosowaniu wzięło udział 76 delegatów, 72 głosy były za, trzy przeciw, jedna osoba się wstrzymała.

Profesor Zbigniew Religa nie żyje. Miał 71 lat. Profesor Religa był uznanym kardiochirurgiem. Dokonał pierwszego w Polsce przeszczepu serca.

Rząd Donalda Tuska zgłosił byłego premiera, polityka lewicy Włodzimierza Cimoszewicza na prestiżowe stanowisko Sekretarza Generalnego Rady Europy. Nieoficjalnie wiemy, że Cimoszewicz się zgodził - pisze GW. Sekretarza Rady Europy na pięcioletnią kadencję - jeszcze nigdy nie był nim polityk spoza Europy Zachodniej wybierze w czerwcu Zgromadzenie Parlamentarne Rady Europy, czyli delegaci narodowych parlamentów.

Stara gwardia polityków trzyma się mocno. LPR ma w opinii Polaków twarz Romana Giertycha, PO - Jana Rokity, a Leszek Miller o kilka długości wyprzedził liderów SLD – wynika z sondażu Homo Homini przekazanego tvn24.pl i „Rzeczpospolitej”. Wojciech Olejniczak się nie przejmuje. - Poczekajmy na wybory - deklaruje.

Kandydat PSL, Piotr Grzymowicz, został prezydentem Olsztyna zdobywając 60,17% głosów. Jego kontrkandydat z PO, Krzysztof Krukowski zdobył 39,83% głosów - wynika z protokołu Miejskiej Komisji Wyborczej w Olsztynie. W pierwszej turze wyborów startowało sześciu kandydatów, ale ponieważ żaden nie uzyskał poparcia ponad połowy głosujących, doszło do drugiej tury.

Bohaterem ostatnich dni jest Micheil Saakaszwili – prezydent Gruzji od 25 stycznia 2004 do 25 listopada 2007 oraz ponownie od 20 stycznia 2008. Urodził się 21 grudnia 1967 w Tbilisi, jest absolwentem Uniwersytetu Kijowskiego (1992), następnie ukończył prawo na Uniwersytecie Columbia. Z zawodu jest adwokatem. Odbył krótką praktykę w firmie adwokackiej Patterson, Belknap, Webb & Tyle.
Micheil Saakaszwili podjął decyzję o wkroczeniu wojsk gruzińskich do zbuntowanych, autonomicznych prowincji Osetii Południowej i Abchazji. To spowodowało reakcję Rosji i rozpoczęcie przez nią operacji wojskowej. Od 1992 roku Rosjanie stanowili siły pokojowe w tym obszarze konfliktu. Mimo pojedynczych akcji zbrojnych rejon ten był względnie spokojny.
Opinie na temat decyzji prezydenta Gruzji są zróżnicowane. Ma on poparcie wolnego świata w tym Polski. Część jednak opozycji gruzińskiej oraz niektóre kraje, w tym członkowie UE wypowiadają się o militarnej inicjatywie Gruzji sceptycznie.

2006 © Wydawnictwo KTO JEST KIM